ศาสตราภิชาน พูลพร แสงบางปลา นายกสมาคมวิศวกรหญิงไทยคนแรก

ศาสตราภิชาน พูลพร แสงบางปลา นายกสมาคมวิศวกรหญิงไทยคนแรกความเป็นมาของสมาคมวิศวกรหญิง

วิศวกรหญิงปัจจุบันมีจำนวนเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ สมัยก่อนมีจำนวนน้อยมาก เริ่มจากรุ่นละ 1-2 คน 4-5 คน บางรุ่นก็ไม่มีเลย ภายใน 40 ปีมีไม่ถึง 20 คน ก็เจอกันง่ายไม่ได้ทำเป็นสมาคมแต่ปัจจุบันเฉพาะจุฬาฯ มีมากกว่า 300 คน และยังมีจากสถาบันการศึกษาอื่นอีกด้วย จึงคิดว่าควรจะรวมตัวกันเป็นสมาคมเพื่อช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ซึ่งที่ต่างประเทศเขาก็มีสมาคมวิศวกรหญิงเกือบทุกประเทศแล้ว เริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1960 เช่น ที่อเมริกา อิตาลี อังกฤษ ฝรั่งเศส ญี่ปุ่น แม้แต่ที่อิหร่านก็ยังมี แต่ไทยเรายังไม่มีทุกปีเขาจะมีจัดการประชุมนานาชาติ เพื่อนำวิศวกรหญิงจากทั่วโลกมาพูดถึงปัญหาของวิศวกรหญิงและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน เขาก็เชิญมาที่ประเทศไทยด้วยแม้เราจะไม่มีสมาคมก็ตาม

เมื่อ 12 ปีก่อน เราตั้งเป็นชมรมวิศวกรหญิงและช่วยกันทำงานโดยใช้เงินบริจาคกันเอง เช่น จัดไปดูงาน จัดสัมมนาให้ความรู้เพื่อช่วยเหลือวิศวกรหญิงที่กำลังเรียนอยู่และวิศวกรหญิงที่จบไปแล้วชมรมได้ไปเข้าร่วมประชุมนานาชาติวิศวกรหญิงบ้างเป็นครั้งคราวแต่เมื่อเป็นสมาคมแล้วก็จะเข้าร่วมมีบทบาทอย่างเป็นทางการมากขึ้น โดยจะมีผู้รับผิดชอบอย่างแท้จริง เพื่อไม่ให้ไทยเราน้อยหน้าชาติอื่นๆ

วัตถุประสงค์

สมาคมวิศวกรหญิงไทย (Thai Women Engineers Association : TWEA) ได้รับการจดทะเบียนกับนายทะเบียนสมาคมกรุงเทพมหานคร กรมการปกครอง เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อ

  1. แลกเปลี่ยนความคิดเห็น ความรู้ทางวิศวกรรมและเทคโนโลยี
  2. ส่งเสริมวิศวกรหญิงให้มีบทบาทด้านงานวิศวกรรมให้ทันสมัยยิ่งขึ้น
  3. ให้คำปรึกษา แนะนำ ช่วยเหลือวิศวกรหญิงในด้านวิชาชีพ และด้านสังคม
  4. แลกเปลี่ยนความคิดเห็น และประสบการณ์ด้านวิชาชีพวิศวกรรมกับวิศวกรหญิงต่างประเทศ
  5. จัดกิจกรรมเพื่อส่งเสริมสังคมและสาธารณประโยชน์
  6. สมาคมนี้ไม่เกี่ยวข้องกับการเมือง

สมาคมตั้งอยู่ ณ ตึกวิศวกรรมยานยนต์ ชั้น 2 คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเลขที่ 254 ถนนพญาไท แขวงวังใหม่ เขตปทุมวันกรุงเทพมหานคร โดยได้รับความอนุเคราะห์สถานที่ฟรีจากคณะวิศวกรรมศาสตร์

สมาคมวิศวกรหญิง

กิจกรรมที่วางแผนไว้

กิจกรรมหลักที่สมาคมวางแผนไว้มีดังนี้

  1. จะนัดประชุมปีละ 6 ครั้ง หรือ 2 เดือนครั้ง ปัจจุบันมีวิศวกรหญิงเป็นสมาชิกแล้วราว 30 คน ค่าสมาชิกปีละ 100 บาท เป็นค่าแรกเข้า เพื่อทำบัตร หลังจากนั้นอาจบริจาคเพิ่มได้ตามสมัครใจ มีรุ่นพี่บริจาคไว้แล้วราว 2 แสนบาท เพื่อจัดกิจกรรมฟรี เช่น แลกเปลี่ยนประสบการณ์โดยรุ่นพี่จะมาเล่าสู่กันฟัง สำหรับนิสิตอาจช่วยแก้ปัญหาไม่มีเงิน ไม่สบายมีปัญหาการเรียน เมื่อจบแล้วอยากไปศึกษาต่อต่างประเทศ หรือมีปัญหาเกี่ยวกับการงาน เช่น มีปัญหากับเพื่อนร่วมงาน หรือหัวหน้าที่เป็นผู้ชาย
  2. จะช่วยพัฒนาบุคลิกภาพของวิศวกรหญิง ซึ่งตอนเรียนอาจเหมือนผู้ชาย แต่เมื่อจบแล้วก็ต้องรู้จักแต่งตัวให้สวยงามแบบผู้หญิงบ้าง เช่น แต่งหน้า ทาปาก ใส่ส้นสูง มีมารยาทเรียบร้อยชวนมองได้ด้วย คือจะให้เราทั้งแกร่ง เก่ง และสวย
  3. จะทำงานเพื่อสังคม เช่น ช่วยตอนน้ำท่วม บริจาคของใช้ ให้ทุนการศึกษาตามโรงเรียน บริจาคเพื่อซ่อมแซมและสร้างวัด
  4. จะไปตามโรงเรียนเพื่อแนะแนวตามโรงเรียนมัธยมให้เด็กผู้หญิงที่จะจบมาเรียนวิศวะมากขึ้น แต่ก็มีน้อย และอาจารย์ผู้สอนก็ไม่ค่อยสนใจเด็กก็กลัวไม่อยากมาเรียน กลัวเจอแต่ผู้ชาย เพราะเดิมมีแต่สาขาหนักๆ เช่นโยธา ไฟฟ้า เครื่องกล แต่ปัจจุบันมีหลายสาขา เช่น คอมพิวเตอร์ เคมี สิ่งแวดล้อม ซึ่งผู้หญิงทำได้ดีกว่า เพราะเราอดทนกว่าผู้ชาย ก็จะมีผู้หญิงสนใจ มาเรียนวิศวะเพิ่มขึ้น
  5. จะเพิ่มการประชาสัมพันธ์ในวงกว้างให้มากขึ้น เช่น การจัดทำ Website, Facebook: TWEA by WE Thai

ข้อแนะนำส่งท้าย

ไม่จำต้องเป็นวิศวกรหญิงก็มาเป็นสมาชิกสมทบของสมาคมได้ เป็นผู้ชายก็มาได้ เราจะจัดสัมมนาเรื่องต่างๆ ที่เขาอาจสนใจก็มาร่วมด้วยได้ เราไม่ขัดข้อง เช่น เรามีวิศวกรหญิงที่ทำงานกับนาซ่า ทำงานบนแท่นขุดเจาะ ทำวิจัยจนได้รับสิทธิบัตร ซึ่งก็เคยมาบรรยายในงานสัมมนาที่จัดไปแล้ว ล่าสุดมีการสาธิตการนุ่งผ้าไทยแบบต่างๆ ซึ่งกำลังเป็นที่นิยมมาก

สมาคมวิศวกรหญิง

สุดท้ายอาจารย์ยังเล่าให้ฟังถึงการวางตัว ในฐานะที่เป็นนิสิตหญิงคนเดียวในคณะวิศวฯ จุฬาฯ รุ่นบุกเบิกเมื่อกว่า 60 ปีมาแล้วว่า เราจะไม่นึกว่าตัวเองเป็นผู้หญิงเลย เวลาผู้ชายเฮทำอะไรเราก็เฮทำด้วย เช่น เขาเตะตะกร้อเราก็ร่วมด้วย เวลาเรียนเราไม่สบายมีปัญหาเรื่องเฉพาะของผู้หญิงพวกผู้ชายก็ไม่ร่วมรับรู้ เราก็ต้องทำตัวเข้มแข็งแบบผู้ชายตลอด แต่ปัจจุบันอาจารย์กลายเป็นผู้หญิงไทยนุ่งผ้าถุงตามรอยยอดนิยม เพราะขาหักจึงนุ่งแต่กระโปรงยาว แล้วกลายมาเป็นนุ่งผ้าถุงไทยจนทุกวันนี้ และยังได้รับรางวัลในฐานะกุลสตรีไทยดีเด่นมาแล้วด้วย แต่อาจารย์ย้ำว่าวิศวกรหญิงควรแต่งตัวให้เหมาะกับสถานการณ์ เช่น จะต้องไปปีนป่ายตรวจงานก็ควรนุ่งกางเกงให้รัดกุมแต่เวลาออกงานก็นุ่งผ้าถุงสวยแบบไทยได้ด้วย

สรุปว่าวิศวกรหญิงไทยเราควรเตรียมตัวให้ เก่ง สวย รวย ดี นะออเจ้า